აილანდი პირველი ნახვით შემიყვარდა. ტაილანდელ ოჯახთან ერთად ერთი თვის მანძილზე ცხოვრებამ სულ სხვა ემოციები გამიჩინა და შრომისმოყვარე ერის მიმართ დიდი პატივისცემით განვეწყვე. მოგზაურობა ტაილანდში უფრო მარტივია ვიდრე შეიძლება წარმოიდგინო. ერთადერთი ბილეთია ძვირი, სხვა დანარჩენში კი ბანკის გაქურდვა ნამდვილად არ მოგიწევს.

აქ ყველას შეუძლია თავისთვის შესაფერისი ადგილი იპოვოს. აქ თანამედროვე და ტრადიციული არქიტექტურა ორგანულად ერწყმის ერთმანეთს. თანამედროვე ინფრასტრუქტურა, სუფთა გარემო (მიუხედავად იმისა, რომ ტაილანდელები შესაფუთად ძალიან ბევრ ცელოფნის პარკს იყენებენ), მრავალფეროვანი სამზარეულო, შესანიშნავი ადგილები, გიჟური ღამის ცხოვრება და Bounty-ს რეკლამის მსგავსი სანაპიროები ბევრისთვის საოცნებო ქვეყნების სიაშია.

როდესაც ჩემს #213დღეაზიაში მოგზაურობის პერიოდს ვიხსენებ, ტაილანდი ყველაზე მეტად მენატრება და აი რატომ:

1გასტრონომიული სამოთხე

თუ ჩემსავით აზიური კერძები გიყვარს, მერწმუნე რომ თბილისში არცერთ ტაილანდურ რესტორანში ნამდვილი ტაილანდური კერძები არაა. აქ უფრო, ჩემი აზრით, ჩვენზე მორგებული და „გაევროპელებული“ ვარიანტებია.

თაის, ტაილანდელ გოგოს რომელთანაც ვცხოვრობდი, რამდენჯერმე უთქვამს რომ ტაილანდური სამზარეულო იმდენად მრავალფეროვანია რომ ყველა კერძს ვერცერთი ტაილანდელი თავის სიცოცხლის განმავლობაში ვერ გასინჯავს. წარმოიდგინე!

როდესაც ვინმე ტაილანდის დახასიათებას მთხოვს, ყოველთვის ვამბობ, რომ იგი გურმანებისა და შოპინგის მოყვარული ადამიანების სამოთხეა. ამდენი საკვები ადგილი რაც ბანკოკში, სუხოტაისა და ჩიანგ მაიში  ვნახე არასდროს მინახავს. სავაჭრო ცენტრები და ადგილობრივი ღამის ბაზრები კი ერთმანეთის გვერდი-გვერდ, უკონკურენციოდ მუშაობს.

საკვები ადგილი ყოველ ფეხის ნაბიჯზეა. ხორცის ან თევზის ბურთულები, ბლინები, ტარაკნები, სხვადასხვა სასუსნავები, ხილი ან ახლად გამოწურული წვენები ბანკოკის ქუჩებში ყველაზე ხშირად შეგხვდებათ.

ქუჩის საკვები ობიექტები აქ პომპეზურობით არ გამოირჩევა. რამდენიმე უბრალო მაგიდა და სკამი სავსებით საკმარისია მომხმარებლის მოსაზიდად.

ქუჩის საკვები სწრაფი, მარტივად მომზადებული, იაფი, არომატებით გაჯერებული და უგემრიელესია!

რაც მთავარია ყველაფერი ძალიან სუფთად და შენს თვალწინ მზადდება. აქ საკვები დღის ნებისმიერ მონაკვეთში შეგიძლია მიირთვა, შუაღამისასაც კი. მოკლედ, ბანკოკში  მშიერი არასდროს დარჩები.

2მომღიმარი ერი

ტაილანდელები კეთილგანწყობილი, თავაზიანი და ბედნიერი ერია, რომლებიც ყოველთვის ყურებამდე გაღიმებულები გეგებებიან, სუხოტაიში სადაც ერთი თვე ვცხოვრობდი, ადგილობრივი მეზობლები მყავდა ბუნგალოს ორივე მხარეს.

მიუხედავად იმისა, რომ მათ ინგლისური არ იცოდნენ, მე კი ტაილანდური, ერთმანეთის ნახვისას ყოველთვის ღიმილით ვესალმებოდით. სო ვა დი კაა ტაილანდურად გამარჯობას ნიშნავს.

თუ რაიმეს ვერ გავიგებდი ან დახმარება მჭირდებოდა, თაი ყოველთვის გვერდში მედგა. მან რამდენიმე კერძის გაკეთებაც კი მასწავლა.

3ულამაზესი სანაპიროები

შეხედე ფოტოს! საჭიროა რამეს დამატება? ვინ არ ისურვებდა რომ ცივი და წვიმიანი ზამთარი, მზიან და თბილ სანაპიროზე გაეცვალა? მე მგონი ყველას!

ტაილანდი ლამაზი სანაპიროებითა და კუნძულებით მსოფლიოს მასშტაბითაა ცნობილი. ზოგი კუნძული კი იმითაა ცნობილი, რომ იქ დაუვიწყარი ღამის ცხოვრებაა, თავისი ე.წ. Moonlight Party (ფართი მთვარის შუქზე). ფუკეტი, კო პი პი, კრაბი და კო ტაო ყველაზე პოპულარული კუნძულებია ტაილანდში.

რადგან ტურისტების დიდი ნაკადი ყოველთვის ამ კუნძულებს ეტანება, აქ დარჩენა შესაბამისად ძვირიც ხდება. თუმცა მათი ლანდშაფტები და ბუნება ყოველი აქ გადახდილი ცენტი, ბატი, თუ თეთრი ღირს ამად.

თუ დაბალბიუჯეტურად გინდა კუნძულების მონახულება, არ ინერვიულო. ტაილანდს შენთვისაც აქვს ასეთი კუნძულები, რომლებიც ჯიბე გამოფხეკილს ნამვილად არ დაგტოვებს.

4უდარდელი გარემო

აქ ცხოვრება სხვა ქვეყანასთან შედარებით ძალიან კომფორტულია. მიუხედავად იმისა, რომ ტაილანდელები შრომის მოყვარული ერია, მათ არ უყვართ როცა აჩქარებენ და ყველაფერს თავის ტემპში აკეთებენ.

საზოგადოებრივი ტრანსპორტი აქ სრულყოფილია. გადაადგილებისთვის არსებობს ავტობუსები, სკუტერები, ტაქსი მოტოციკლეტები, მანქანები, ტუკ-ტუკი, სონტაოები და ნავები.

თუ სხვა ქალაქში წასვლა გინდა, ბილეთის წინასწარი დაჯავშნა საჭირო არ არის. თავისუფლად შეგიძლია მიხვიდე სადგურზე, ბულეთი შეიძინო და იმ დღესვე წახვიდე შენთვის სასურველ ქალაქში.

5უჩვეულო ჩვევები

ტაილანდელებს კეტჩუპი უზომოდ უყვართ. სიტყვაში „უზომოდ“ ვგულისხმობ, რომ კენჩუპს ყველაფერთან მოიხმარენ – პიცაზეც კი!

თაისთან ცხოვრებისას, საღამოობით პიცის რესტორანში ვეხმარებოდი. ხან მაგიდებს ვემსახურებოდი, ხან სამზარეულოში ბურგერებს ვაკეთებდი. თეფშზე დატოვებული კეტჩუპის რაოდენობა ყოველ დღე მაოგნებდა.

ამ პერიოდში ტაილანდელების  ვახშმობის ეტიკეტსაც გავეცანი. თურმე მაგიდიდან ჭუჭყიანი თეფშის აღება ცუდ ტონად ითვლება. ეს ჟესტი ნიშნავს იმას, რომ შენ მისი ობიექტიდან წასვლა გსურს! ხოლო თუ სურთ რომ შენ მათი თეფში აიღო, მაშინ მაგიდის კუთხეში დებენ.

თითქმის არავინ ამზადებს საკვებს სახლში. ყველა რესტორანს აქვს წაღების სერვისი და საკვებს ბანანის ფოთოლში ან ცელოფნის პარკში გიფუთავს. სუპსაც კი!

აქ გავსინჯე ყველაზე გემრიელი და უცნაური სახლში გაკეთებული ნაყინი, რომელიც პირდაპირ სახლთან მოქონდა ერთ კაცს. ვაიმე, როგორ მენატრება!

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here